Images and design copyright © Angél All rights reserved. No unauthorized use or reproduction permitted mail: faerie@chello.nl
Post Traumatische Stess Stoornis
Post Traumatische Stress Stoornis of PTSS is een stoornis die zijn ontstaan kent in het ervaren van bedreigende situaties, zoals verkrachting, mishandeling, langdurige gevangenschap of het meemaken van een oorlog. Eén van de verschijnselen bij een PTSS is dan ook herbeleving, dit kan zijn in de vorm van flashbacks of nachtmerries en kunnen na verloop van tijd het levenspatroon van de patiënt ernstig beïnvloeden. PTSS zorgt voor een verandering in de persoon op lichamelijk en psychologisch gebied en wordt helaas vaak pas laat ontdekt, doordat veel mensen te kampen hebben met andere stoornissen (zoals borderline), een depressie en verslavingen. Evenals bij Borderline wordt de omgang met de omgeving bemoeilijkt doordat deze vaak afgestoten wordt op momenten dat zij te dichtbij komt. Door deze vervreemding kan de benodigde steun uit deze omgeving wegvallen en de problemen daardoor verergeren.
De PTSS wordt als chronisch beschouwd wanneer de verschijnselen langer dan 3 maanden aanhouden
SYMPTOMEN
Deze komen meestal pas jaren na de traumatische gebeurtenis naar boven, hieronder de meest voorkomende verschijnselen:
* Vervreemding van lichaam en gevoel
* Blijvende angstverschijnselen, zoals trillen, zweten, hartkloppingen, ademhalingsproblemen
* Herbeleving (nachtmerries en flashbacks)
* Uit geheugen weggevaagd zijn van de traumatische gebeurtenis
* Communicatieproblemen en woede-aanvallen.
* Slaapproblemen.
* Concentratieproblemen.
* en nog veel meer
Wat houd dit in voor mij? Na jarenlange therapie is de conclusie voor mij chronische Complexe PTSS en een ernstige sociale fobie. Mooie woorden van de psychiater waar ik mijn laatste therapie volgde. Ik ging naar deze psychiater met als doel een “normaal” leven te willen. Deze psychiater heeft me heel veel geleerd vooral in accepteren. Na 1 1/2 jaar therapie bij hem vertelde hij me dat verder komen te hoog gegrepen is. Mijn leven lijkt misschien voor andere soms vreemd maar het is mijn leven. Soms word er gezegd vergeet je verleden en ga verder en dat was ook mijn doel. Nu zeg ik vaak tegen mensen stel ik vraag je al je normen en waarden, alles wat je geleerd hebt de eerste 25 jaar van je leven te vergeten? Dan is vaak het antwoord ja zeg dat is onmogelijk. Toch word dat van mij wel gevraagd en ook voor mij is dat onmogelijk. Wat ik geleerd heb is weet ik nu rationeel gezien “verkeerd” maar het zit in mijn hoofd en is er niet zomaar uit te halen. Omgaan met andere is vaak moeilijk en eng mijn wereld is vaak anders en klein maar voor mij veilig en leefbaar.
Mijn grootste problemen zitten nu nog in het slapen. Ik slaap slecht en heb nog steeds nachtmerries met dat verschil dat ik nu wel weet dat het nachtmerries zijn en er mee heb leren omgaan. Waar vroeger andere me rustig moesten krijgen lukt me dat nu zelf. Al een hele verbetering vind ik zelf. Ik heb heel goed mezelf leren kennen en kan nu veel beter met mezelf omgaan en mezelf begrijpen. Ik raak nog wel eens in paniek maar herken het en blijf er niet in hangen. Ik heb mijn rotdagen met de angstgevoelens, de depressies maar herken ze en weet dat ze erbij horen en dat het ook weer de volgende dagen beter kan gaan. Ook hier weer het sleutelwoord accepteren. Accepteren dat je 25 jaar lang misbruikt bent op alle fronten, accepteren dat je ouders jou niet liefhebben. Accepteren dat die 25 jaar gevolgen hebben. Een slachtoffer ben ik allang niet meer. De naam alleen al ik ben niet geslacht en niet geofferd. Voor mij is een slachtoffer iemand die in een situatie zit waar je niets aan kan doen en dat was vroeger zeker zo maar nu niet meer. Ik heb keuzes en ik kies ervoor geen slachtoffer meer te zijn.
Incest, wat er gebeurt is, is een deel van mij maar niet alles ik ben zoveel meer en mijn omgeving nu de mensen om me heen vormen me ook tot wat ik nu ben. Ik sta open voor mijn partner en we hebben onze manier gevonden van liefhebben die zeker weten niet het “normale” is maar prettig voor ons. Zoek naar je eigen ik, je leven, een plekje waarin alles wat gebeurt, is leefbaar word. Het is er en mag er zijn maar er is zoveel meer blijf niet hangen in het verleden maar leer ook eens naar het heden kijken. De psychiater vertelde me dat mijn PTSS nooit meer over zal gaan. Dat is dan zo en ook daar zoek ik een leefbaar plekje voor ......
Post Traumatische Stress Stoornis of PTSS is een stoornis die zijn ontstaan kent in het ervaren van bedreigende situaties, zoals verkrachting, mishandeling, langdurige gevangenschap of het meemaken van een oorlog. Eén van de verschijnselen bij een PTSS is dan ook herbeleving, dit kan zijn in de vorm van flashbacks of nachtmerries en kunnen na verloop van tijd het levenspatroon van de patiënt ernstig beïnvloeden. PTSS zorgt voor een verandering in de persoon op lichamelijk en psychologisch gebied en wordt helaas vaak pas laat ontdekt, doordat veel mensen te kampen hebben met andere stoornissen (zoals borderline), een depressie en verslavingen. Evenals bij Borderline wordt de omgang met de omgeving bemoeilijkt doordat deze vaak afgestoten wordt op momenten dat zij te dichtbij komt. Door deze vervreemding kan de benodigde steun uit deze omgeving wegvallen en de problemen daardoor verergeren.
De PTSS wordt als chronisch beschouwd wanneer de verschijnselen langer dan 3 maanden aanhouden
SYMPTOMEN
Deze komen meestal pas jaren na de traumatische gebeurtenis naar boven, hieronder de meest voorkomende verschijnselen:
* Vervreemding van lichaam en gevoel
* Blijvende angstverschijnselen, zoals trillen, zweten, hartkloppingen, ademhalingsproblemen
* Herbeleving (nachtmerries en flashbacks)
* Uit geheugen weggevaagd zijn van de traumatische gebeurtenis
* Communicatieproblemen en woede-aanvallen.
* Slaapproblemen.
* Concentratieproblemen.
* en nog veel meer
Wat houd dit in voor mij? Na jarenlange therapie is de conclusie voor mij chronische Complexe PTSS en een ernstige sociale fobie. Mooie woorden van de psychiater waar ik mijn laatste therapie volgde. Ik ging naar deze psychiater met als doel een “normaal” leven te willen. Deze psychiater heeft me heel veel geleerd vooral in accepteren. Na 1 1/2 jaar therapie bij hem vertelde hij me dat verder komen te hoog gegrepen is. Mijn leven lijkt misschien voor andere soms vreemd maar het is mijn leven. Soms word er gezegd vergeet je verleden en ga verder en dat was ook mijn doel. Nu zeg ik vaak tegen mensen stel ik vraag je al je normen en waarden, alles wat je geleerd hebt de eerste 25 jaar van je leven te vergeten? Dan is vaak het antwoord ja zeg dat is onmogelijk. Toch word dat van mij wel gevraagd en ook voor mij is dat onmogelijk. Wat ik geleerd heb is weet ik nu rationeel gezien “verkeerd” maar het zit in mijn hoofd en is er niet zomaar uit te halen. Omgaan met andere is vaak moeilijk en eng mijn wereld is vaak anders en klein maar voor mij veilig en leefbaar.
Mijn grootste problemen zitten nu nog in het slapen. Ik slaap slecht en heb nog steeds nachtmerries met dat verschil dat ik nu wel weet dat het nachtmerries zijn en er mee heb leren omgaan. Waar vroeger andere me rustig moesten krijgen lukt me dat nu zelf. Al een hele verbetering vind ik zelf. Ik heb heel goed mezelf leren kennen en kan nu veel beter met mezelf omgaan en mezelf begrijpen. Ik raak nog wel eens in paniek maar herken het en blijf er niet in hangen. Ik heb mijn rotdagen met de angstgevoelens, de depressies maar herken ze en weet dat ze erbij horen en dat het ook weer de volgende dagen beter kan gaan. Ook hier weer het sleutelwoord accepteren. Accepteren dat je 25 jaar lang misbruikt bent op alle fronten, accepteren dat je ouders jou niet liefhebben. Accepteren dat die 25 jaar gevolgen hebben. Een slachtoffer ben ik allang niet meer. De naam alleen al ik ben niet geslacht en niet geofferd. Voor mij is een slachtoffer iemand die in een situatie zit waar je niets aan kan doen en dat was vroeger zeker zo maar nu niet meer. Ik heb keuzes en ik kies ervoor geen slachtoffer meer te zijn.
Incest, wat er gebeurt is, is een deel van mij maar niet alles ik ben zoveel meer en mijn omgeving nu de mensen om me heen vormen me ook tot wat ik nu ben. Ik sta open voor mijn partner en we hebben onze manier gevonden van liefhebben die zeker weten niet het “normale” is maar prettig voor ons. Zoek naar je eigen ik, je leven, een plekje waarin alles wat gebeurt, is leefbaar word. Het is er en mag er zijn maar er is zoveel meer blijf niet hangen in het verleden maar leer ook eens naar het heden kijken. De psychiater vertelde me dat mijn PTSS nooit meer over zal gaan. Dat is dan zo en ook daar zoek ik een leefbaar plekje voor ......
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |